cappucino

Il cappuccino è una bevanda di origine italiana composta da caffè espresso e latte montato a schiuma.

In Italia, il Paese dove è più diffuso, viene consumato tradizionalmente nel corso della mattina, a colazione o dopo, mai durante i pasti.

In Grecia, al contrario dell'Italia, viene consumato principalmente dopo i pasti, in quanto viene considerato un dessert.

Anche se il cappuccino possa vantare natali austriaci, sono gli italiani ad averlo reso uno stile di vita. Oggi è la bevanda italiana per eccellenza, più diffusa dell’espresso ancora oggi perché di sapore più dolce, e la prima che apre così le porte ad un vero caffè Made in Italy.


Storia del Cappuccino! Perchè si chiama così?

La parola “cappuccino” è una parola che più piace agli stranieri..e un motivo c’è..infatti il cappuccino con la c maiuscola è gettonatissimo e super ricercato da tutti i turisti stranieri che arrivano in italia. Si può bere anche oltre confine, ma buono e gustoso come quello italiano…è difficile trovarlo! Quando si pensa al Cappuccino si pensa esclusivamente alla bevanda a base di caffè, in realtà la parola ha un’origine molto più antica e soprattutto ha origini per nulla culinarie o comunque legate alle bevande. Non è necessario sapere queste origini per bere un cappuccino..è giusto per sorridere sulle strane e lontane origini del termine!

Gli Inizi Religiosi
Analizzando il termine cappuccino si capisce subito la sua origine “piccolo cappuccio”. I cappuccini erano e sono tutt’ora infatti un particolare ordine di monaci francescani, che furono fondati agli inizi del sedicesimo secolo e furono chiamati fin da subito Monaci Cappuccini. Il loro saio è color marrone con qualche dettaglio bianco. A loro è tra l’altro dedicata la Cripta dei Cappuccini a Roma.

La scimmia
Se siete amanti dei programmi TV sugli animali avrete sicuramente sentito parlare delle scimmie cappuccino. Se queste scimmie bicolore si chiamano così devono ringraziare i monaci cappuccini, come deve farlo la bevanda. Nel tardo diciottesimo secolo furono così chiamate perchè il colore del loro pelo ricordava il colore della veste dei monaci.

Storia o Mistero
Solo all’inizio del ventesimo secolo si è cominciato a sentir parlare di cappuccino, ma purtroppo non essera associata alla bevanda che beviamo ogni mattina. Doppiamo infatti aspettare gli anni cinquanta per sentir parlare di cappuccino come lo intendiamo noi.
Una leggenda urbana vuole che la bevanda venne chiamata così perchè la schiuma mescolata al caffè ricordava la veste dei monaci cappuccini. Un’altra leggenda..molto più somigliante ad un mito narra che un monaco cappuccino stesso, Marco D’Aviano, nel diciassettesimo secolo inventò questa bevanda..anche se al momento non esiste alcuna prova del fatto che d’Aviano inventò questa forma alternativa di caffè.

Non solo una bevanda da pomeriggio
Un’altra leggenda che aleggia intorno al cappuccino è che gli italiani lo bevono solo fino alle undici della mattina. In realtà non è una leggenda. Infatti noi italiani non siamo abituati a bere latte dopo i pasti principali del pranzo e della cena, perchè sio pensa che il latte porti confusione alla digestione, non facendola avvenire correttamente. Per gli italiani infatti, il latte è di per sè, già una bevanda..Tuttavia se vorrete un cappuccino alle sei del pomeriggio potete chiederlo senza problemi, nessuno vi guarderà male!


Consumare o servire, a seconda del ruolo, un cappuccino al bar è un gesto che molti di noi facciamo ogni giorno. Una tazza da 150/180ml, 25ml di espresso e latte montato perfettamente, magari con un bel disegno in Latte Art, che riempie la tazza appena sotto al bordo. Ma come è stato inventata questa bevanda che se preparata con maestria sa essere eccezionale?? Abbiamo svolto qualche piccola ricerca e…

…Il primo cappuccino della storia sembra sia stato consumato a Vienna, siamo nel 1683 e la città e in una situazione disperata sotto l’assedio dei Turchi, il generale Starhemberg, comandante dell’esercito austriaco invia un giovane di origine polacca, Georg Kolschitsky, a chiedere l’intervento di Carlo di Lorena e delle sue armate che in breve tempo arrivano a Vienna e costringono alla fuga l’esercito ottomano.


Ιστορία του Cappuccino

Ιστορία του Cappuccino: Από πού προέρχεται αυτό το όνομα;

Όταν ψάχνεται σε ένα ιταλο-ελληνικό λεξικό προσπαθώντας να απομνημονεύσετε  βασικές λέξεις της ιταλικής γλώσσας, πριν τις διακοπές σας στην Ιταλία, υπάρχουν μερικές λέξεις που αμέσως τις ξεχωρίζετε ως γνώριμες. Λέξεις όπως “spaghetti” και “ravioli”σας είναι γνωστές, καθώς είναι ιδιαίτερα δημοφιλή ιταλικά γεύματα γνωστά σε όλο τον κόσμο. Και όταν συναντάτε τη λέξη "καπουτσίνο" σε ένα μενού, σίγουρα θα αναστενάξετε από ανακούφιση γιατί ξέρετε ακριβώς τι είναι.

Από πού προέρχεται όμως η λέξη "καπουτσίνο";

Για τους περισσότερους ανθρώπους – Ιταλούς και άλλους - η λέξη "καπουτσίνο" αναφέρεται πρώτα απ 'όλα σε αυτό που είναι ίσως το πιο δημοφιλές,  τον γνωστό ιταλικό καφέ. Αλλά η λέξη "καπουτσίνο"  είναι πολύ παλαιότερη και η προέλευσή της είναι εντελώς άσχετη από την ορολογία των τροφίμων. Τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τίποτα από αυτά, προκειμένου να απολαύσετε τον καπουτσίνο σας ενώ βρίσκεστε στην Ιταλία, αλλά είναι μία διασκεδαστική ιστορία που μπορείτε να αφηγείστε όταν επιδεικνύετε της φωτογραφίες από το ταξίδι σας!

Από τη Θρησκεία;

Η λέξη "Cappuccino» στα ιταλικά, σημαίνει «κουκούλα» και η κατάληξη "-ino" μετατρέπει τη λέξη σε "υποκοριστικό". Με άλλα λόγια, αντί να σημαίνει «κουκούλα», «καπουτσίνο» σημαίνει «μικρή κουκούλα".

Λόγω αυτής της μικρής κουκούλας που φορούσε μια συγκεκριμένη ομάδα Φραγκισκανών μοναχών, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα, τους δόθηκε το παρατσούκλι «Καπουτσίνων μοναχών», ή στα ιταλικά "Cappuccini".  Αυτοί είναι οι ίδιοι μοναχοί της φημισμένης Κρύπτης Καπουτσίνων στη Ρώμη.

Ή μήπως από έναν όμορφο πίθηκο;

Ίσως έχετε ακούσει για το είδος του καπουτσίνο πιθήκου και να σκεφτήκατε ότι  το όνομά τους μοιάζει με το όνομα του αγαπημένου ροφήματός σας.

Λοιπόν, οι αυτοί πίθηκοι πρέπει να ευχαριστήσουν τους μοναχούς για το όνομά τους, ακριβώς όπως και το γνωστό μας ρόφημα. .

Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι πίθηκοι ονομάστηκαν  "Καπουτσίνοι» από τους μοναχούς, διότι το χρώμα τους έμοιαζε αμυδρά με τις κουκούλες που φορούσαν οι Καπουτσίνοι μοναχοί.

Ιστορία ή μυστήριο;

Το γνωστό ρόφημα, που είναι το πρώτο πράγμα που οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται όταν ακούν τη λέξη "καπουτσίνο", χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά το όνομα του δεν συνδέθηκε με το ρόφημα που ξέρουμε και αγαπάμε σήμερα, μέχρι λίγο πριν από 1950.

Η πιο δημοφιλής ιστορία είναι ότι κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να ονομάσει το ρόφημα «καπουτσίνο» επειδή το χρώμα του αφρού που αναμειγνύεται με τον καφέ έμοιαζε με το ανοιχτό καφέ χρώμα του ράσου των Καπουτσίνων μοναχών, αλλά κάποιοι εικάζουν ότι αυτό είναι αστικός μύθος.

Μια ιστορία που είναι ευρέως γνωστή ως μύθος - αλλά ειπώθηκε και συνεχίζει να εξιστορείται με τα ίδια ακριβώς λόγια  - είναι ότι το ρόφημα πήρε το όνομά του, τον 17ο αιώνα από τον Καπουτσίνο μοναχό Marco d'Aviano, που το επινόησε. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένο ότι ο  d'Aviano  εφηύρε  κάποιο είδους ρόφημα καφέ και το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ρόφημα που ξέρουμε τώρα ως το καπουτσίνο δεν είχε υποβληθεί μέχρι το 1901 - οπότε αν d'Aviano το επινόησε, είναι δικό του λάθος που δεν έχει καταθέσει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας!

Δεν είναι απογευματινό ρόφημα!  wink

Μία από τις πρώτες μικρές πληροφορίες που μαθαίνει κάνεις όταν σχεδιάζει να επισκεφθεί την Ιταλία – άσχετα αν επιλέξει να την αγνοήσει ή όχι – είναι ότι οι Ιταλοί δεν πίνουν ποτέ καπουτσίνο μετά από τις 11 το πρωί.

Αυτό δεν είναι αστικός μύθος, είναι λίγο – πολύ μία πραγματικότητα - αν και ο χρόνος που συνδέεται με αυτόν τον "κανόνα" είναι ευέλικτος. Οι λόγοι που κρύβονται όμως πίσω από αυτό τον «κανόνα» δεν είναι! Οι Ιταλοί είναι ιδιαίτερα προληπτικοί και μία από τις προλήψεις τους αφορά την κατανάλωση γάλακτος μετά από ένα γεύμα, καθώς θεωρούν ότι το γάλα δε βοηθά στη σωστή πέψη της τροφής. Έτσι το να πιουν έναν καπουτσίνο μετά το γεύμα, ή το δείπνο, θα ήταν απλά αδιανόητο.

Για τους Ιταλούς, το γάλα αποτελεί, στην πραγματικότητα, ένα γεύμα - αυτός είναι και  ο λόγος που το πρωί, καθ 'οδόν προς την εργασία τους, κρατούν στο χέρι ένα καπουτσίνο και δεν απαιτείται καμία άλλη τροφή για να θεωρηθεί ένα πλήρες πρωινό. (Κάποιες φορές μπορεί να συνοδεύεται με ένα μικρό γλύκισμα αλλά είναι σπάνιο φαινόμενο!)

Αν πάλι θέλετε πολύ έναν καπουτσίνο μετά το γεύμα σας, μπορείτε να το ζητήσετε. Αν βρίσκεστε σε μία τουριστική περιοχή της χώρας, που είναι συνηθισμένοι να δέχονται τέτοια αιτήματα!! τότε η επιθυμία σας θα εκτελεσθεί.  Εάν όχι, τότε μη σοκαρισθείτε εάν ο σερβιτόρος αρνηθεί να σας το σερβίρει επικαλούμενος «το καλό της υγείας σας»!!

Έχει σημασία;

Κλείνοντας θα σκεφτείτε ότι τελικά δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος που πρέπει να ξέρετε τη ρίζα της λέξης «καπουτσίνο»!! 

Όσοι πίνουν καπουτσίνο, ξέρουν αυτό που είναι απλά αναγκαίο! Ότι είναι ένα ρόφημα που το απολαμβάνουν!!